29. september 2006 klukkan 01:34

ÉG ætla að gá hvort að það gangi eitthvað betur að blogga núna en í gær
Það sem ég sagt vildi hafa í gær var smá pepp fyrir mig

.
T.d:
3,6 kg er 1/10 af því sem að ég ætla að missa.

3,6 kg er það sem ég á eftir til að komast í 2 stafa tölu

3,6 kíló eru 7 smjörlíkisstykki og gott betur

3,6 kg er 150 gr meira en fæðingarþyngd Laufeyjar.

3,6 kíló er 600 gr meira en má vera í burðargrindinni undir barnavagninum.

3,6 kg er frábær árangur og hana nú.

Ég var að bregða málbandi á mig og samtals hér og þar hafa farið 9,5 cm á 10 dögum( mitti, mjaðmir,brjóst, læri, þind og upphandleggur)
nú þarf ég bara að komast af því hvað er að angra mig í fætinum, laga það og labba meira.

Vitið, mér líður asskoti vel... ég var að borða steiktan ofnkjúkling og steiktar rófuskífur með hvítlaukssósu og fersku grænmeti. drakk kok light með.
nammmmm

í gær var það hakk og spaghetti með tómatsósu og ferskt grænmeti. Síðan um kvöldið ís með heitri súkkulaði sósu og banani. ummmmm
Hvað segið þið eruð þið ennþá viss um að ég sé í alvöru megrun. Eða átkeppni mmmmm.
Jæja spæjó ætla að koma börnunum í bólið
kveðja Heiða minnkandi
27. september 2006 klukkan 20:56
ARg það datt allt út sem að ég var bbúin að skrifa nenni ekki meir
Aðalheiður Sigurðardóttir
26. september 2006 klukkan 03:01
Þá er hún Aðalheiður orðin örlítið minni......
Það fóru
3,6 kíló á 14 dögum og er ég þokkalega sátt með það.
Þetta var svolítð spennufall að koma heim, því að ég var soltið mikið spennt.
En þegar að ég kom heim þá fór ég að finna mér einhver kvöldmat því að Helgi og krakkarnir voru búin að borða.
En nei nei, mér tókst að rústa steikta grænmetinu með því að setja chillipipar með, kannski aðeins of mikið.
Síðan var reykta grísakódilettan mín súr, þannig að ég ákvað að ég skyldi bara eta kjúklinagaskinku,en nei nei hún var súr líka.
Þannig að verðlauna sælkera máltíðin mín endaði sem pulsur, gúrku og tómatar.
En þá er bara að taka aftur á því næsta holl og reyna að hreyfa mig aðeins meira.
Eitt gullkorn frá Laufey í restina. Hún hitti ömmu sína í göngutúr, amma var að viðra hundinn Bansa sem að Erla á. Bangsi skeit á götuna og amma fór að hreinsa það upp. þá gall í þeirri stuttu::
Jæja amma hvernig er svo kúkurinn á litinn.
Það trylltist náttlega allt.
Bæ í bili
Heiða óðum að minnka
25. september 2006 klukkan 15:08
ohhh...hohohhoooo Það er viktun í dag
damm damm dammdirrí damm ég hlakka svvvooooo til að sjá árangurinn...
Aðalheiður Sigurðardóttir
24. september 2006 klukkan 15:25
Sko, hérna ég er að velta fyrir mér þesu!!!
Allir segja við mig að ég eigi ekki að hugsa um átakið mitt sem megrun, heldur breytingu á lífsstíl.
HVER er munurinn. Ég er að megra mig. ég er í átaki, ég er þar af leiðandi að breyta miínum lífstíl. (til batnaðar). Mér finnst að "breyting á lífstíl" ekki lýsa alveg því sem að ég er að gera, það er of víðtækt.
Þegar ég byrjaði að reykja þá breytti ég lífstíl mínum!
Þegar ég hætti að reykja, þá breytti ég lífstíl mínum!
Þegar ég eignaðist börn þá breytti ég lífstíl mínum!
Þegar ég skildi breytti ég lífstíl mínum!!
Þegar ég kynntist Helga mínum breytti ég lífstíl mínum!!
Þannig að breyting á lífstíl á við svo margt, svo mikið og svo fjölbreytta áhrifavalda.
HVað finnst ykkur???
Ef að ég á ekki að segja að ég sé í megrun, þá ætla ég að segja að ég sé í niðurskurði....... já Niðurskurði á FITU. Ég stuðla að mikilli vaxtarýnun á líkamanum mínum.
En í allt annað, ég fór í brúðkaup í gær, ÆÐISLEGT.. Þetta var í alla staði vel heppnað hjá þeim Ásdísi og Hirti, Takk fyrir okkur.
Þar var mikið af góðum mat og ýmislegt sem að ég mátti borða. En svo var það desertinn, það var girnileg Brúðarterta, og sörur og makintos og ogogogog.. en ég fékk mér bara kaffi og var sátt með það, ég held að ég sé orðin afsykruð...
En þar sat ég á móti ungum manni, sem hafði eitt gott ráð handa mér. "Góð leið til þess að geta borðað hvað sem er, er að synda 60-70 km á Viku" 
Takk fyrir það Hjalti minn, ég held ég haldi mig bara við þann DANSKA. (Hjalti Rúnar er sem sagt mjög öflugur keppnismaður í sundi)
Over and Out
Heiða breiða
22. september 2006 klukkan 20:38
Ég er búin að liggja yfir bloggum hjá svona feitabollum (eins og mér) og fyrrum feitabollum (eins og ég ætla verða) Og það var alltaf ein sem var að talum mikilvægi þess að hafa toppstykkið í lagi og ná toppsykkinu með í þessa lífstílsbreytingu sem niðurskurður á fitu er.
ÉG bara skildi þetta ekki, ég vorkenndi konunni þvílíkt, hún hlyti að vera svona ólukkulega vaxin að grennast ekkert ofan við mitti, , hún kæmist bara ekki í toppana sína.ég skildi ekkert í þessu En svo fattaði ég þetta :::
toppstykki =HEILI.
Ég held að toppstykkið mitt sé utan þjónustusvæðis, er mögulegt að vera svona tom í hoven?????
En án alls gríns þá er nú nauðsynlegt að vera með hugan við það sem maður er að gera og vera meðvitaður um það sem að maður lætur ofan í sig. Maður verður að vera að þessu fyrir sjálfan sig fyrst og fremst. Ég er að leggja þetta mikið á mig til að grennast, vegna þess að mér líður illa sem feitabollu, ég hef mikið skert sjálfsálit, enga orku, ekkert úthald og verki hér og þar. Aðalega þar.
Þannig að ef að missa 40-45 kíló verður til þess að mér líður betur á allan hátt, þá er ekki spurning um að drífa í því. En einnig geri ég þetta fyrir börnin mín, mig langar að geta hlaupið um með þeim, farið í hjólreiðatúra, haldið á þeim og allt. Mig langar að geta farið í langa göngutúra þegar ég er að ferðast á fjöllum, notið náttúrunnar á allan veg sem hægt er ein eða með öðrum.
SVo væri líka gaman að geta klætt sig í flott föt og orðið pínu gella. Þess vegna er þetta niðurstaðan,
GÆS GÆS GÆS. ég
GET, ég
ÆTLA, ég
SKAL.
Sjáumst síðar bæææææææ
20. september 2006 klukkan 02:24
Jæja elskurnar,
ég hef ekkert mátt vera að þessu, það er svo mikið að gera hjá mér!!!
Við hvað hugsið þið eflaust,hún er heimavinnandi húsmóðir..
Jú ég skal segja ykkur hvað sé svona brjálað' að gera hjá mér...
nú auðvitað að elda og borða allan daginn, og hreyfa mig þess á milli.
ég held að það sé farið vel á annað kíló, síðan ég byrjaði í DAnska, en því miður hef ég það ekki eftir áræðanlegum heimildum, þar sem að næsta viktun er ekki fyrr en næstkomandi mánudag.
Annars er allt gott að frétta héðan úr litlu Danmörk, höfum ákveðið á sleppa öllum utanlandsferðum þetta árið.
Ástæðan er sú að ...
Svo virðist sem að Naflastrengurinn hafi ekki verið nógu vel kliptur á milli okkar
Sigurþórs, ég bara get ekki skilið hann við mig.
Þetta voru líka hálf bitlaus skæri sem að hann Helgi fékk til verksins.
Meira hef ég svo sem ekki að segja, að spá í að fara að sofa, þá eru einhverjar líkur á að ég verði búin að sofa út kl 7 í fyrramálið.
Kveðja Heiða ekki eins feita
Aðalheiður Sigurðardóttir
15. september 2006 klukkan 02:53
Jæja elskurnar, ég er nú ekki alveg hætt....Það er bara svo mikið að gera hjá mér að elda og borða mat í DANSKA. Vá maður étur eins og svín allan daginn, en það er nú gott og gaman, allt hollt og sumt vont, ég píndi í mig lifur í gær, ég held að ég þurfi að finna nýja uppskrift af lifur, ég var næstum búin að æla henni. Laufey var nú mjög kurteis og sagði, mamma ég get ekki borðað þetta, það er svo undarlegt brag, en þetta er samt góður matur hjá þér mamma.
En svona er það nú allt saman.
Best að fara að klippa kallinn
heyri betur í ykkur síðar
Aðalheiður Sigurðardóttir
12. september 2006 klukkan 13:38
Í gær var dagurinn sem að Aðalheiður hin mikla héllt nammibrennu og át allt nammið úr skápunum, nú er heimilið mitt nammifrítt. (fyrir utan pez og jellybeens en það er svo vont að það væri skömm að kalla það nammi).
Í gær var dagurinn sem að Aðalheiður hin mikla fór á sinn fyrsta fund og líkaði vel. Viktin sagði 107,2 kíló. Þannig að eitthvað hefur núpóið gert.
Í gær var dagurinn sem að Aðalheiður verðandi grönn fór og keypti grænmeti og fleira holt fyrir 4000 kr rúmar.
Í dag er dagurinn sem að allt dæmið byrjar. Nú er ég að borða morgunmat sem hljómar upp á tæplega 1 brauðsneið, rúmlega eina ostasneið, 1 epli og 2,5 dl fjörmjólk. Og vitið þið hvað ég er alveg að verða södd. Þá bíður mín ilmandi Kaffi nammmmmm, ef að ég klára matinn minn.......
Kveðja Heiða Breiða
11. september 2006 klukkan 15:44
í dag er dagurinn sem að hún stóra Aðalheiður fer á sinn fyrsta fund hjá ÍVR. hinum Íslensku vigtarráðgjöfum. Nú skal tekið á því, það gengur ekki að eins lítil og nett manneskja og ég sé orðin 110 kíló. Jebbs alveg rétt 110 kíló. Þannig að núna er ekkert elsku mamma lengur. Ég ætla að taka þetta með trompi. Þannig að nú sjáið þið mig úti að hreyfa mig í allar áttir alla daga, passið ykkur bara að vera ekki fyrir.
Vildi bara láta ykkur vita elskurnar, og ef að ég heyri einhverjar neikvæðar raddir verð ég skyndileg heyrnalaus, ég ætla nefninlega að hafa þetta eins og með Eyjafjallajökulsferðina forðum daga, það var enginn sem að sagði mér að ég gæti ekki farið upp, þess vegna komst ég upp á TOPP.
Nóg í bili, ég er farin að hreinsa allt nammi úr skápnum mínum, kannski fer það bara ofan í maga!!!! híhíhí
Kveðja HEIÐA BREIÐA
09. september 2006 klukkan 16:06
Jú jú mikið rétt, manneskjan sem ekki nennir að skrifa inn á barnanet er komin með Blogg. En ég lofa engu hvað verður.
Aðalheiður Sigurðardóttir
Almennt |